Look around (Versie 1)

"De maatschappelijke veranderingen van de afgelopen decennia hebben andere spiegels geïnstalleerd, op grond waarvan we andere verhoudingen aangeleerd kregen, met andere normen en waarden (succes, competitiviteit, flexibiliteit, individualisme, verplichte "autonomie"), gebaseerd op een dominant economisch model dat ondertussen bekendstaat als het neoliberalisme." (Paul Verhaeghe, Autoriteit, 2015)

"Het is boeiend om te zien hoe politiek en media reageren op de radicaal linkse bewegingen die her en der in de oude democratieën de kop opsteken: Syriza, Podemos, Bernie Sanders, Jeremy Corbijn. Het zou gaan om extremisten, populisten, naïve idealisten, marxisten. Radicaal links wordt ook dikwijls weggezet met kwalificaties als ouderwets, achterhaald, niet van deze tijd.

Maar hoe zit het met de rechtse beweging, het zogeheten neoliberalisme? Waar komen de ideeën omtrent de zegeningen van de globale vrije markt, van deregulering en denivelering vandaan? Jawel, uit de 19e eeuw. Dat "neo" blijkt slimme propaganda. De gevestigde politiek en de media zijn er kennelijk niet beducht voor, integendeel. Nooit hoor je dat het neoliberalisme wordt weggezet als ouderwets en achterhaald." (NRC, O&D, 26 september 2015)

"Het ziekmakende daarvan (neoliberalisme, dus) is intussen meer dan afdoende vastgesteld. Op maatschappelijke vlak veroorzaakt het neoliberalisme een toenemende ongelijkheid en een opdeling van mensen in winnaars en verliezers. Dat is niet alleen ongezond, het is nog gevaarlijk ook. Als ideologie veroorzaakt dit model gevoelens van angst en schuld. De ander is een constante bedreiging en wie niet succesvol is, krijgt te horen dat hij het aan zichzelf te wijten heeft. De huidige tsunami aan angststoornissen en depressies is daar het gevolg van." (Paul Verhaeghe, Autoriteit, 2015)

http://www.npo.nl/vpro-boeken/20-09-2015/VPWON_1232855

Horoscoop

Nee, ook in de dagen dat ik dagelijks in de trein zat, heb ik de horoscoop in Metro nooit gelezen. En toch deze enige keer, als een grapje, in de trein naar Amsterdam naar een vriend en een potje roeien, wel gedaan. Wat stond erin voor die vrijdag: "Als je vandaag een voorstel krijgt voor een nieuwe avontuur, moet je meteen Ja zeggen". He, wat leuk, als UCLL straks belt, niet mer twijfelen, maar Ja zeggen. Dat deed ik eigenlijk de weken daarvoor, veel twijfelen: Zou ik enkele dagen per week iets betrouwbaar kunnen leveren, aan mij, studenten of faculteit? Zou ik ook na februari iets kunnen doen als de ziekte toch niet voorbij is? De dokter zei de dag daarvoor dat, indien nodig, een andere kuur van toepassing moet zijn vanaf februari. Ja, wat dan, hoe zou dan moeten zijn met mijn lichaam? Is dat eerlijk naar een werkgever?

Ja, veel te veel vragen. De horoscoop zegt toch duidelijk: niet twijfelen, Ja zeggen. Rond 14 uur belt UCLL: "Meneer, het spijt ons, u bent niet geworden. Overqualified. Te hoog niveau." Dat was het dus: "Als je vandaag een voorstel krijgt..."

Het belang van het ontspannen

Lang geleden heb ik een bericht geschreven over Efortless rowing. Prachtige voorbeelden over hoe je maximaal kan presteren vanuit de ontspanning. In mijn "carriere" als roei-coach en instructeur kon ik regelmatig op de gezichten van mijn athleten lezen dat "ontspannen" en "maximaal presteren" twee tegenstrijdige concepten waren. Hoe kan dat, hoe kan je dat tegelijkertijd doen? Zeker was ik niet de beste om dat uit te leggen, ondanks ik dat iedere keer met een ander voorbeeld probeerde.

Afgelopen week was de week van Dafne Schippers. Twee artikelen/video's hierover: "Schippers verovert zilver op 100 m" en "Schippers schrijft geschiedenis met wereldtitel". Kijk naar allebei en ontdek het woord "ontspanning". Het allermooiste is de analyse van Gregory Sedoc van de 100 m-finale: "Sedoc analyseert houding Schippers in WK-finale". Ontspannen naar kijken, zou ik zeggen.

The say of the day

Op maandag 17 augustus las ik op NOS: "Lesgeven zonder internet, is net zoiets als vroeger lesgeven zonder boeken en schoolbord, zegt Erika Sprang, directeur van basisschool 't Jonkertje in Jonkersvaart, een buurtschap in Groningen." Moet ik eigenlijk iets toevoegen, dit is te mooi zo, zonder commentaar. Of toch: Pen en papier? Luxe? Mijn studenten hadden die niet meer. Dus luxe.

Groei

De weken rollen door en het is duidelijk aftellen naar de laatste kuur. Afgelopen week, in de gezelligheid van een goede Roemeense vriend, is de vijfde kuur ook achter de rug gegaan. Die is eigenlijk goed begonnen een week eerder toen de arts heeft vermeld dat een 70%  verkleining van de lymfeklieren zelfs heel goed is. Dit is de enige daal, alle andere getallen laten een groei zien: mijn gewicht is terug naar de normale waarde van de lichte roeier die ik ooit was en mijn haar begint weer te groeien. Weinig bijwerkingen, op naar de volgende ronde, zou ik zeggen.

The say of the day

EK Hockey 2015, zondag 23 augustus, NOS: "Hockeyers door na zege op Engeland". In het eind van het interview met de coach Max Caldas:

* Reporter: Je zal er ook blij zijn dat je weer eens met jouw jongens echt een top wedstrijd op niveau kan spelen.
* Caldas: Maar daar heb ik nooit twijfels over gehad. In het beginfase was conflict zoeken om ze te zien reageren en hoe ze reageren, maar ik ben enorm trots op de pleg en ik sta voor ze 100% en ik heb vetrouwen dat ze alleen maar beter kunnen het komende jaar.

Lectuur. Anders

Via een oude doos met oude boeken ben ik weer beland in een andere wereled, de wereld van kinderboeken. De boeken voor volwassenen waren voor een periode niet meer interessant en de kinderboeken wisten me weer te verbazen.

Ik ben begonnen met "Klein verhal over liefde" van Marit Törnqvist met een mooi verhal en geweldige tekeningen.

Daarna is het "De kleine heks" van Otfried Preussler geworden. Prachtige grappige verhalen van... een kleine heks en haar raaf Abraxas. "Er was eene een kleine heks, die pas honderdzevenentwintig jaar oud was. En voor een heks is dat nog heel jong."

Last but not least heb ik meerdere boeken met Wipneus en Pim van B.J. van Wijckmade. Heel aantrekkelijk om de avonturen van Prins Wipneus en Pim te lezen. Een mooie wereld beschreven door de auteur.

"De kleine heks" is uitgegeven in 1979 en daarin stond een etiket "Boekhandel Leiter-Nypels Maastricht". Ik was erg benieuwd of die boekwinkel nog steeds bestaat om een bezoekje aan te brengen. Nee, helaas niet, maar wat ik heb gevonden is de naam van Charles Nypels, een van de leden van de Bende van De Suisse, een groep culuurliefhebbers uit Maastricht van begin 20e eeuw. Nypels was een liefhebber van mooi maar kostbaar drukwerk, op exclusieve papieren. "Nypels' prachtige uitgave van Don Quichotte (1929) bracht zijn bedrijf echter op de rand van de afgrond. Dit boek geldt als een van de beste werken van Nypels, met houtsneden in kleuren van Hermann Paul, initialen van De Roos en monumentale titelpagina's van Nypels zelf. Maar de luxueuze boekproductie in vier delen kostte veel geld, terwijl juist in dat jaar door de beurskrach de markt voor dure boeken instortte."

De kinderboeken kunnen niet alleen een mooie lectuur voorzien, maar ook interessante culturelegeschiedenis.

Significant verschil

Als je een bèta vraagt, dan is 70% een significant verschil. Ja, maar de grote vraag blijft toch hangen: "Is dat voldoende?" Nooit goed genoeg blijkbaar... 

De lymfeklieren zijn onder invloed van de chemokuren 70% kleiner geworden ten opzichte van eind mei. Dat is gemeten met een scan. Het komt niet als een echte verrassing, op het getal na, omdat het lichaam precies hetzelfde beeld schetst: het voelt zich goed en het kan van alles en nog wat doen. 

Vier chemokuren zijn inmiddels achter de rug en het aftellen is begonnen: nog vier te gaan. Af en toe een beetje misselijk, af en toe in een diepje, af en toe even korte ademing. De lijn is duidelijk: het gaat de goede kant op, ik voel een significant verschil.

Vive le velo!

Meestal zijn we de afgelopen jaren met zomervakantie in België geweest. En in die tijd heb ik niet meer gekeken naar de "Avondetappe", maar naar de Belgische equivalent "Vive le velo". Dit jaar zijn we niet in België met de zomervakantie, maar in Nederland. De NOS heeft een nieuw programma "NOS Studio Tour". Desondanks, kan ik nog steeds naar mijn favoriete "Vive le velo" kijken. Sporza zet alle uitzendingen op haar website en die zijn beschikbaar ook in Nederland.

Karel, de presentator, heeft gasten van de wielrennen of van buiten, Belgen en Nederlanders. De verschillen zijn immens tussen de "NOS Studio Tour" en "Vive le velo": in België wordt heel veel gepraat met en over de gasten over hun drive en passies, heel veel over het verleden, het stukje "Touristique" vind ik altijd heel goed gemaakt, chet lijkt alsof de etappes een aanleiding zijn, maar niet het doel. Een ander verschil is dat je duidelijk merkt wanneer een Nederlander de gast is: hij praat hard, hij geeft duidelijk zijn mening, hij is altijd heel serieus; prachtig om de cultuurverschillen te zien.

Bedankt Sporza, bedankt Karel, voor weer een mooie belevenis van de Tour de France. Vive le velo!!!

Groeten uit ZUYD-Limburg

De afgelopen weken hebben weer laten zien hoe leuk ik het vind om op school te zijn. De gelegenheid waren de afstudeersessies van onze studenten. Wel met twee studenten begonnen aan hun afstudeertraject, maar helaas kon het niet afmaken; de laatste weken hebben ze een andere begeleider gekregen. Toch vond ik het belangrijk om aanwezig te zijn en mijn rol was niet alleen om "publiek" te spelen, maar om iets toe te voegen aan die sessies. Zo kon ik wel iets nuttigs zeggen over het eerste grote deel van hun werk. Uiteindelijk heb ik het vertrouwen dat niet alleen ik het leuk vond, maar ook dat de jongens dat erg waarderen.

Grappig was bij de diplomauitreiking te foto's te zien. Iedere begeleider houdt een korte speech over zijn student en ik mocht dat ook doen. Daarna staan de student en zijn begeleider samen glimlachend op de foto. Als je naar de foto's van de maart sessie kijkt, zie je een Man met een bos haar, afgelopen sessie was dat helemaal weg, een andere iemand lijkt hij in een keer.

Ook heb ik veel collega's gezien de afgelopen weken. Samen hebben we op een avond ook een kookworkshop meegemaakt. Heel gezellig samen koken en natuurlijk opeten. Bij de diplomauitreiking, het afsluiten van het schooljaar, ook veel mensen gezien en gesproken. Heel bijzonder om een dergelijke groep collega's te hebben!!