Inmiddels
weet ik wie een nieuw huis heeft gebouwd of wie aan het verbouwen is.
Maar ik weet ook welke dorpen aan het floreren zijn en welke aan het
vervallen. In ons eerste jaar hier kon ik naar Vresse fietsen om De
Standaard te kopen in de kleine Epicerie. Ook was de lokale traiteur en
de terrassen zaten vol met toeristen. Vresse was levend, zoals haar
verleden. In het verleden was dit een kunstenaarsdorp.
Van
dat verleden lijkt alsof alleen de galerie is gebleven, deze zomer met
twee Nederlandse kunstenaars aan het exposeren. De Epicerie is al enkele
jaren niet meer, kranten zijn nergens te koop, de traiteur is dit jaar
dicht gegaan, enkele hotels zijn dicht en de terrassen zijn leeg,
toeristen zijn nergens meer te vinden.
Of
wel? Alle, een dorp verder op langs de Semois, leeft. Niet veel
toeristen, maar wel terrasjes en een supermarkt en een traiteur. In
vergelijking met de voorbije jaren, levendiger.
Ik
vraag me eigenlijk af wat is er aan de hand met de toerisme hier, in
deze hoek van België. Was ik enthousiaster en zag ik meer jaren geleden?
Was misschien alles nieuw en was ik blind? Ervaart dit hoekje misschien
een nieuwe transformatie? Dit hoek was vooral bekend voor tabak en
landbouw, maar van het tabaksverleden zijn nu alleen de schuren te zien,
die eigenlijk ook bijna niet meer. Toerisme was blijkbaar op haar
plaats gekomen, maar is nu kleiner en kleiner. Terwijl de vliegvelden
drukker zijn, je moet uren in de rij staan bij inchecken, wordt het in
deze hoek rustiger. Gaat iedereen naar het verre zuiden en vergeten ze
hun eigen Ardennen? Of misschien komen ze niet hier omdat er weinig te
beleven is? Alles voor jaren hetzelfde, met een kajak als de meest
spannende, nergens openbare wifi te vinden... Ik weet het niet...
Voor ons is het fantastisch: ruimte, rust, weinig mensen, mooi wandelen, mooi fietsen... Alleen nergens De Standaard meer...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten