Hoe moeilijk kan er zijn!?

Vorige week stond in Het Parool een interview met een taalkundige. Slimme man. Hij zei dat hij in Sri Lanka is geweest om vrijwilligerswerk te doen. En zoals iedere taalkundige, wilde hij de taal leren. Na één jaar is het hem nog niet gelukt. Hij vertelt twee redenen:

1. Die taal is totaal anders dan de talen die hij kent.
2. Hij is voortdurend in contact met andere vrijwilligers en ze spreken altijd met elkaar in het Engels, dus het oefenen van de vreemde taal is maar beperkt.

Terug naar Nederland en de allochtonen: we zeggen dat iedereen die hier komt wonen de taal moet leren, ten behoefte van de integratie. Maar we hebben geen idee hoe moeilijk Nederlands voor een andere cultuur kan zijn. Ik tenminste niet: ik heb nooit Arabisch, Turks of Chinees gesproken en mijn taal heeft wel wat gelijkenissen met Nederlands. We realiseren ons niet dat de mensen die hier komen, zoals die taalkundige, in een kring loopt met zijn mensen, waardoor de taal leren nog moeilijker wordt. We realiseren ons ook niet dat de meeste mensen die hier komen werken niet de slimste zijn, zoals de taalkundige.

Wat we ook vergeten te melden zijn de Nederlanders die in het buitenland werken: neem maar Midden-Oosten met oil & gas industrie. Hoeveel van de Nederlanders die daar jaren lang werken en flink geld verdienen terug komen en vloeiend Arabisch spreken? Vertel mij niet dat zij naar het Midden-Oost voor iets anders dan voor geld gaan!!