Vlakbij Weesp

Vanochtend in de trein had ik zin alleen in een kopje koffie en Radio 4. Een beetje mistig buiten, maar wel gezellig uit het raam te kijken. Kort na Weesp. Gewoon polder. Op de radio Chopin vanwege zijn jubileum. En, in een keer, ganzen, heel veel grote mooie grijze ganzen, en als ik duizend zeg ben ik wel in de buurt. Een heel mooi begin van de dag. Echt.

Mamaliga "A la Olanda"

Dragilor,

O mamaliga cum mai rar intilnesti la Romania; tocmai de aia ii zic "a la Olanda".

Incepi simplu cu o mamaliga din malai ceva mai fin. Cind e aproape gata, deci nu uscata, pui in ea - pe indestulate! - vreo 50g de unt, brinza de oaie / cascaval ceva mai veche si niste brinza de aia mai verde / albastra (de tipul Danish Blue). Lasi citeva minute, asa... vreo 5. Daca se face prea uscata mamaliga, desi nu prea cred, mai pun nitel lapte sau unt. Cind e aproape gata, pui patrunjel verde, proaspat, pe indestulate. Nu ca sa iasa mamaliga verde, dar sa simti bine gustul de patrunjel proaspat.

Intre timp pui pe grill niste cirnati gustosi si grasuni, plus niste oua fierte sau ochiuri.

Impreuna sint un deliciu, crede-ma! Neaparat stropit cu vin!

Pofta buna si "Groeten uit Nederland!"

Neem NIET op!

“Hallo, ik zit in een vergadering”, “Hallo, ik zit in de stiltecoupé”, “Hallo, ik zit in een gesprek”... en toch blijven praten…

Natuurlijk heb je dit, net zoals ik, heel vaak gehoord. Wat ze niet realiseren is dat ze twee keer irritant en onbeleefd zijn en niets op mee schieten. Eén keer tegen de persoon aan het andere eind van de lijn (“Ik maak een faveur, eikel, dus schiet op! Ik wil eigenlijk naar jou niet goed luisteren.”) en tweede keer tegen de personen in de omgeving (“Wat jullie zeggen en doen vind ik helemaal niet belangrijk, ik doe mijn eigen dingen, jullie kunnen door met jullie klets”).

Bij dezen, dames en heren: “Neem NIET op!”, we hebben met ons allen een voicemail-box en die ene die belt vindt het heel fijner om een boodschap achter te laten dan te weten dat niemand naar hem actief luistert. Alstublieft!!!

Motiveren vs. Inspireren

Een wat oudere blog, maar goeed om hier te staan.

In een artikel heb ik wat tijd geleden gelezen over het verschil tussen motiveren en inspireren. Bij het Motiveren was de bedoeling dat je, als leidinggevende, naar de energie zoekt die in jouw mensen al aanwezig is. Bij het Inspireren is juist het idee om niet naar de energie te zoeken (die is al daar aanwezig), maar alleen te weten hoe jouw mensen die energie los kunnen krijgen. Dat vond ik een heel leuk idee, ook omdat ik altijd vond dat heel leuk is om mensen te kunnen motiveren. Juist niet: de energie is al aanwezig, moet alleen maar los.

De volgende stap was het boek “De kracht van bezieling, Drijfveren van individuen en organisaties” van Lenette Schuijt. In het hoofdstuk over Leiderschap beschrijft de auteur de manier om anderen te bezielen:

“Op twee manieren kan een leider anderen bezielen. Je kunt, gedreven door een innerlijke kracht, anderen winnen voor een visie of een ideaal. Of je kunt anderen aanspreken op hun eigen bezieling”. Klinkt heel interessant.

De eerste optie betekent in de anderen iets wakker te roepen. Het resultaat is navolgerschap. Het klinkt voor mij gelijk met motiveren.

De tweede optie is om de anderen op hun eigen energie te spreken. Het klinkt voor mij gelijk met inspireren. De anderen worden bewust van hun eigen kracht. Mijn beeld van mensen die geïnspireerd raken is dat iemand meteen de energie heeft/krijgt om met volle overtuiging, zonder tijdsgrens, dingen te doen. Jij hoeft eigenlijk niet meer te doen, alleen af en toe zorgen dat de richting goed blijft. Geweldig!

Mijn volgende vraag is hoe je dat kan doen, mensen inspireren. Op naar de volgende stap!!!

The say of the day

Deel van de communicatie met mijn roeiers zijn de nieuwsbrieven. Bovenop de gewone informatie over de trainingen, probeer ik interessante zegjes te melden van de wereld van (top)sporten. Dat noem ik "The say of the day". Hieronder enkele voorbeelden.

• Na mijn eerste jaar coachen was ik meer en meer bewust van het doelen stellen. Ik doe nog steeds mijn best om niet meer te willen dan mijn roeiers. Het is heel gewaarlijk om andersom te doen, dat houden de beide partijen geen lange tijd vol. Het gaat over hen, dat zij een doel hebben en ik als coach dat doel waar probeer te maken. Of met andere woorden: "De ploeg kiest, de coach zorgt voor de consequenties".
• Een andere die ik regelmatig gebruik is "De winnaars hebben een plan, de verliezers een excuus". Dat hoor je zooooo vaak na de wedstrijden. Oh, ja, maar, ze waren jonger, we hadden koud bij de start, hun boot was nieuwer, etc, etc. De bekende verhalen die beginnen met "Ja, maar..." Nee, je moet gericht trainen, niets laten liggen, voor alles goed voorbereid zijn: matariaal, weer, roeibaan, etc. Geen excuus daarna, jouw best doen al in de voorbereidingen, geen verassingen.
• Wat ik heel vaak tegen mijn roeiers zeg is dat "Only the best teams can paddle". Kijk naar de boten die light over het water gaan: Kunnen ze goed in balans blijven zonder kracht te zetten? De meeste niet, ze moeten vaart maken om in balans te komen. Juist, hier is mijn punt, als je al in light goed samen kan roeien en in balans blijft, dan ben je al een heel eind... Dezelfde met ongedraaid blad roeien. Kijk even rond... iemand?
• Ook bij de beste ploegen is werk aan de tent. Denk aan: "Om beter te worden, moet je naar werelden die je niet kent", of wat Jeroen Otter met andere worden zegt "Laat een sporter zich soms oncomfortabel voelen. Laat hem comfortabel worden met het oncomfortabele". Mario Andretti zegt "If everything seems under control, you are not going fast enough". Ook de beste, (bijna perfecte) ploegen kunnen harder. Doe iets anders, laat ze een klein beetje af en toe twijfelen.
• Heel grappig vond ik de analyse van Xeno Muller van de finale M8+ van London met "Finding good rowing in men’s eight, even at the Olympics, is pretty difficult". Ha!
• In een interview na het Roeicongres van dit jaar zegt Joop Alberda enkele hele interessante dingen: Eerst over wat coachen eigenlijk betekent (kijk bij 3min37sec) en daarna over optimaal presteren van een topsporter (kijk bij 4min30sec), met accent op de eigenschappen van de Nederlandse roeier (kijk bij 5min00sec). Herkenbaar? Ook voor jezelf als roeier?

Zoals hierboven te zien, genoeg materiaal om geinspireerd te worden voor top presteren. Dat hoop ik voor mij als coach/roeier, maar ook voor mijn atleten.

Wit

Buiten is vandaag grijs, maar afgelopen dagen was het net anders. Wit. Iedereen geniet van de sneeuw of van het ijs. Mijn verhaal gaat eigenlijk over genieten van de witte sneeuw... 's nachts. Heel mooi eraan is dat alles van een grote afstand te zien is, de nacht is niet meer donker maar gloeit een beetje. Ik kan mijn hond ook zonder zijn fietslichtje zien, waar hij rent, waar hij snuffelt. Het is nacht, maar eigenlijk een mooi rood-achtige daglicht.

Nog leuker is de mix tussen stilte en licht. Als ik op het wandelpad ben en naar de huizen eromheen kijk, zie ik mooie gezellige lichten. De bungalow-type huizen hebben heel vaak en gezellige belichting en, ondanks binnen niemand te zien is, ziet er gezellig uit. Ik ben niet nieuwsgierig naar wat die mensen doen, ik ben aan genieten van de mooie sfeer: wit buiten, geel binnen.

Waarschijnlijk was gisteren de laatste koude dag. Het ijs gaat weg, terug op het water nu!

Look around!!!

De dag is iets langer geworden en 's ochtends kan je al vanaf 8 uur van wat licht genieten.

De afgelopen week had ik 's ochtends zin in Radio4 en klassieke muziek. Geen krant en de gedoe van de wereld. Samen met de muziek kwam ook het kijken. Kijken rond mij heen: kijken naar de medereizigers, kijken naar buiten. Wat zie je als je kijkt? De meeste medereizigers waren bezig met hun telefoon; waarschijnlijk smsen, facebooken, krant... wie weet. En buiten? Af en toe wat zon, maar vooral wit. Overal wit. 

En stil. Heerlijk stil. Ook in de stiltecoupé.

PS. Kijk rond, neem de tijd en geniet!

 

Loopneus

Koud buiten. Heel koud zelfs. Min 4 graden luchttemperatuur. Min 4 graden gevoelstemperatuur.

Stiltecoupé. In de trein stapt een mooie dame, eind 30. Mooie roze jas aan, staat haar goed. Mooie grote smartphone.

Loopneus. Vel. Ze snottert. Veel. Hard. Hoorbaar. Iedere 10 seconden.

Ze stapt uit. Stil. Heerlijk stil. Stiltecoupé.

Stiltecoupé

‘s Ochtends in de trein. Een stiltecoupé. Heerlijke koffie. Kwaliteitskrant.

En hij begint. Typen. Hard typen. “Space”- en “Enter”-toets met een harde knal slaan. De hele coupé resoneert, de hele coupé leeft mee. Hij is heel gedreven. Een belangrijk e-mail? Of misschien een essay? Nú komt hét idee, nú moet het neergezet worden. Het is belangrijk! Het kan niet wachten!

Hij stapt uit. Stil. Heerlijk stil. Stilecoupé.

Effortless rowing

Zomer van 2012, Frankrijk. Wat kan je tijdens een vakantie beter doen dan… roeien boeken lezen. Het seizoen komt eraan, je wilt goed voorbereid op pad gaan… Dus, wat staat in de vakantietas: Volker Noltes “Rowing Faster”. Tussen uitgebreide informatie over training schema’s, techniek of krachttraining kom ik tegen een intrigerend concept: Effortless rowing (moeitelos roeien).

Chris O’Brien, zeer succesvol coach en tegenwoordig Rowing Australia's high-performance director, schrijft een heel hoofdstuk erover. Wat bedoelt hij ermee? No Waste, No Extras, met Platform, Stroke length, Allow the boat to work, Sequence and added extras, Blade skills als belangrijke ingrediënten. Mooi en aardig. De kennis gaat mee naar huis en blijft in het achterhoofd.

Later ben ik in contact gekomen met Valery Kleshnev via zijn uitstekende analyses van de Rowing Biomechanics Newsletters (www.biorow.com). Iedere maand sinds 2001 schrijft hij een stuk over de beweging van boten en roeiers. Zo heb ik met interesse gelezen in een van de newsletters over verschillende roeistijlen. In een sequentie van foto’s van Jueri Jaanson kon ik de verbeelding van de Ivanov – Grinko stijl zien. De vraag die ik me meteen stelde was: Wie is Grinko, wie is Jueri Jaanson?

Nieuwsgierig, verder kijken en… Igor Grinko, een Estoon, was coach in de voormalige Sovjet Unie. Sinds 2001 had Grinko de Amerikaanse scullers onder zijn hoede als bondscoach. Hier is… Jueri Jaanson verhuisd rond 2002 om gecoached te worden door Grinko op weg naar Athene. De foto’s van Kleshnev waren tijdens de M1x finale van de 2004 Olympische Spellen. Jaanson, toen bijna 39 jaar oud (geboren in 1965), heeft zilver gewonnen. Meteen kijken op YouTuve naar deze finale en wat staat te zien??? Effortless rowing!!! Ja, dat is voor mij het beeld van moeitelos roeien, meteen druk zetten, goed hangen en rustig blijven. Kijk ter vergelijking naar Olaf Tufte om te begrijpen wat ik ermee bedoel.

Sinds dat moment ben ik nog verder gegaan om Jaanson als roeier te ontdekken (in 2008, bijna 43 jaar oud!!!, zilver in M2x bij de Olympische Spellen). Helaas biedt YouTube niet te veel. Kijk verder naar de films van het seizoen 2007: Rowing World cup Amsterdam, Lucerne of de World Championships in Munchen.

In 2011 heeft Jaanson de Thomas Keller Medal gewonnen, “the highest distinction in the sport of rowing. It is awarded to  recognise  an  exceptional  international rowing  career as well as exemplary sportsmanship and legendary aspect.” Onder anderen zijn Steven Redgrave (2001), Nico Rienks (2004) en Elisabeta Lipa (2008) de winnaars van de prijs.

Wat is begonnen als een vakantie lectuur is voor mij beëindigd met een stuk roeigeschiedenis en een held voor mijn beeld van effortless rowing: Jueri Jaanson.