vrijdag 7 november 2014

Hei sukkel!! Nee... niet ik... jij!


Heerlijk... eindelijk weekend... zoveel zin in een stukje roeien! Ik ga vroeg opstaan, geen uitslapen, en meteen op het water. Koffie komt straks, met taart, op de vereniging.

Piep, piep, piep!!! Ja, ja, geen smoesjes, meteen op de fiets. Pak de skiff en... op het water. Heerlijk rustig... niemand... 

“Heeei, let op!!!”

“Wat??” 

“Hei sukkel! Kijk waar je roeit, he!”

“Ja, ja, ongelofelijk jullie de vissers, met jullie palen tot in het midden van de Amstel. Rot op, man, blijf naast je vrouw liggen! Niet te geloven, zeg! Zie je wel, straks ook bij de Werf zijn ze...” 

Even genieten van de zon en aan de “goede kant” roeien, zonder de vissers, terug voor de koffie. Rust bewaren in de recover... tijd nemen... voelen... voelen... balans... rust...


“Hei, man, rustig varen!!! Hier mag je alleen 7 km per uur, en zeker aan jouw kant blijven! Zonder die enorme golven van jouw motorboot!” 

“Even kappen, vriend! Vind je het niet leuk, blijf thuis, he, de Amstel is niet alleen van jou! Golven, golven, welke golven, ga naar de stad dan en maak daar ruzie. Als je dat durft, hi, hi, hi!”


Ja, die motorboten, een plaag voor de stad. Overal, met muziek, bier, gegiel... Waar is de Waterpolitie eigenlijk om die aan te pakken? 

Twee uur later.

Heerlijke koffie, jongens, maar ik moet naar huis, of beter gezegd, eerst naar de laatste krampjes op de markt. Anders blijft de fruitmaand leeg deze week. Even snel. Doei!!! 

“Meneer, meneer, hier in dit park mocht u niet fietsen. En zeker niet op het wandelpad.”

“Hoezo, niet? Kijk rond, mevrouw, iedereen fietst door dit park. Vindt u dat niet leuk, pak uw hondje en ga lekker naar huis!” Ongelofelijk, ik mag niet fietsen door het park, zeg; die altijd zeurende oudjes met hun peodels. Nou, even doortrappen, anders gaan de krampjes op slot.

Pfiuuu, bijna een hondje doodgereden, maar ja, ik ben er... “Goedenmiddag! Een kilo peren, twee kilo...” 

Oh, ja, nu nog naar de supermarkt en daarna eindelijk naar huis...

“Hei, je fietst op de stoep, eikel, hier lopen kinderen!!” 

“Hei, man, met jouw scooter, rustig aan, he! En niet met tegenverkeer!!”

“Hei, jokie, kijk ook naar de weg, niet alleen op jouw telefoon!!” 

“Maak je riemen korter, he, als je door de grachten wil roeien!!”

“Hei, hier mag je alleen 5 km per uur, ik wil geen water in mijn huis door jouw golven!!” 


‘s Avonds

Man, man, man... Zo kan het toch niet... Gelukkig is morgen zondag, lekker vroeg op het water... niemand... Rust... 

“Heeei, let op!!! Sukkel! Nee, niet ik, jij!!”

maandag 27 oktober 2014

Kabaal

Weekend, rust, ontbijt buiten met zon op gezicht. En, in een keer, grote kabaal... De geluiden worden sterker en sterker, ze komen dichterbij. Vanaf de andere kant van het huis zien we heel laag vliegend een flock grote ganzen. Een stuk of 50-80 in een grote V. We konden heel goed hun slaan van vleugels horen, zo dichtbij waren ze.

Ik had het idee dat de ganzen vanaf een watergebied naar het zuiden vliegen, maar niet dat ze in het Heuvelland stoppen onderweg.

Stilte... mooi...

dinsdag 7 oktober 2014

Oud mopje

Afgelopen weekend ben ik in Amsterdam geweest, op Leidseplein en zo... Vanavond, bij een wandeling met de hond op de heuvel, volle man om de drollen op te ruimen zonder zaklamp, is een oud mopje van mijn studententijd terug in mijn hoofd gekomen:

Un viermisor era la plimbare cu mama lui printr-un rahat mare. La un moment dat, din greseala, viermisorul scoate capul la suprafata. Afara soare, frumos, cerul albastru, floricele, pasarele... Viermisorul intreaba:
- Mamico, mamico! Uite ce frumos e afara.
- Da, dragule, foarte frumos! 
- Da', mamico, daca e asa frumos afara, noi de ce stam in rahatul asta?
- Din patriotism, fiule!!