Hei sukkel!! Nee... niet ik... jij!

Heerlijk... eindelijk weekend... zoveel zin in een stukje roeien! Ik ga vroeg opstaan, geen uitslapen, en meteen op het water. Koffie komt straks, met taart, op de vereniging.

Piep, piep, piep!!! Ja, ja, geen smoesjes, meteen op de fiets. Pak de skiff en... op het water. Heerlijk rustig... niemand... 

“Heeei, let op!!!”

“Wat??” 

“Hei sukkel! Kijk waar je roeit, he!”

“Ja, ja, ongelofelijk jullie de vissers, met jullie palen tot in het midden van de Amstel. Rot op, man, blijf naast je vrouw liggen! Niet te geloven, zeg! Zie je wel, straks ook bij de Werf zijn ze...” 

Even genieten van de zon en aan de “goede kant” roeien, zonder de vissers, terug voor de koffie. Rust bewaren in de recover... tijd nemen... voelen... voelen... balans... rust...


“Hei, man, rustig varen!!! Hier mag je alleen 7 km per uur, en zeker aan jouw kant blijven! Zonder die enorme golven van jouw motorboot!” 

“Even kappen, vriend! Vind je het niet leuk, blijf thuis, he, de Amstel is niet alleen van jou! Golven, golven, welke golven, ga naar de stad dan en maak daar ruzie. Als je dat durft, hi, hi, hi!”


Ja, die motorboten, een plaag voor de stad. Overal, met muziek, bier, gegiel... Waar is de Waterpolitie eigenlijk om die aan te pakken? 

Twee uur later.

Heerlijke koffie, jongens, maar ik moet naar huis, of beter gezegd, eerst naar de laatste krampjes op de markt. Anders blijft de fruitmaand leeg deze week. Even snel. Doei!!! 

“Meneer, meneer, hier in dit park mocht u niet fietsen. En zeker niet op het wandelpad.”

“Hoezo, niet? Kijk rond, mevrouw, iedereen fietst door dit park. Vindt u dat niet leuk, pak uw hondje en ga lekker naar huis!” Ongelofelijk, ik mag niet fietsen door het park, zeg; die altijd zeurende oudjes met hun peodels. Nou, even doortrappen, anders gaan de krampjes op slot.

Pfiuuu, bijna een hondje doodgereden, maar ja, ik ben er... “Goedenmiddag! Een kilo peren, twee kilo...” 

Oh, ja, nu nog naar de supermarkt en daarna eindelijk naar huis...

“Hei, je fietst op de stoep, eikel, hier lopen kinderen!!” 

“Hei, man, met jouw scooter, rustig aan, he! En niet met tegenverkeer!!”

“Hei, jokie, kijk ook naar de weg, niet alleen op jouw telefoon!!” 

“Maak je riemen korter, he, als je door de grachten wil roeien!!”

“Hei, hier mag je alleen 5 km per uur, ik wil geen water in mijn huis door jouw golven!!” 

‘s Avonds

Man, man, man... Zo kan het toch niet... Gelukkig is morgen zondag, lekker vroeg op het water... niemand... Rust... 

“Heeei, let op!!! Sukkel! Nee, niet ik, jij!!”

Kabaal

Weekend, rust, ontbijt buiten met zon op gezicht. En, in een keer, grote kabaal... De geluiden worden sterker en sterker, ze komen dichterbij. Vanaf de andere kant van het huis zien we heel laag vliegend een flock grote ganzen. Een stuk of 50-80 in een grote V. We konden heel goed hun slaan van vleugels horen, zo dichtbij waren ze.

Ik had het idee dat de ganzen vanaf een watergebied naar het zuiden vliegen, maar niet dat ze in het Heuvelland stoppen onderweg.

Stilte... mooi...

Oud mopje

Afgelopen weekend ben ik in Amsterdam geweest, op Leidseplein en zo... Vanavond, bij een wandeling met de hond op de heuvel, volle man om de drollen op te ruimen zonder zaklamp, is een oud mopje van mijn studententijd terug in mijn hoofd gekomen:

Un viermisor era la plimbare cu mama lui printr-un rahat mare. La un moment dat, din greseala, viermisorul scoate capul la suprafata. Afara soare, frumos, cerul albastru, floricele, pasarele... Viermisorul intreaba:
- Mamico, mamico! Uite ce frumos e afara.
- Da, dragule, foarte frumos! 
- Da', mamico, daca e asa frumos afara, noi de ce stam in rahatul asta?
- Din patriotism, fiule!! 

Hij heeft een vriendin!!

Iedere avond maken we samen hetzelfde rondje. Hij vindt het leuk om overal te snuffelen door het bos, hij vindt het zeker niet fijn. En, iedere avond langs dezelfde plekken betekent ook dat hij "welterusten" zegt tegen zijn nieuwe vriendin. Ze is een  dikkertje en juist daarom heel zacht. En wat ruikt ze lekker!! Terecht krijgt ze altijd dikke zoentjes. Zijn vriendin, de schaap.

Het gaat over winnen, toch?

Beste heer R.,

Wat ik u hieronder wil vertellen is waarschijnlijk niet nieuw. Ik kan me voorstellen dat veel mensen kunnen vertellen waarom dit idee niet kan werken, ik wil vertellen waarom juist wel.

D. is een hele goede roeier: heel technisch, heel snel, met een uitstekend gevoel van het water, met een echte winnaarsmentaliteit. Hij is nog steeds jong en zijn lichaam is nog niet op zijn maximum als sterkte. Kijk terug naar de World Cup I finale en hoe hij daar op techniek en souplesse heeft gewonnen. D. zal straks in Rio in zijn huidige nummers (2x of 4x) geen medaille halen. Tot nu toe heeft hij naar mijn inzicht geen gelijkwaardige partners gevonden om de internationale top te bereiken, alleen kan hij dat ook niet doen. De tegenstanders in het 1x- of 2x-veld zijn een klasse hoger.

R. is ook een hele goede roeier: heel sterk, heel gedisciplineerd, werkt heel veel en heel hard om straks de top te bereiken, alles draait voor hem alleen om het roeien. Wat hij niet heeft is de snelheid en de souplesse. R. zal straks in Rio ook geen medaille halen in zijn eentje. Hij is dit seizoen nog steeds niet in staat om regelmatig finale plaatsen te halen en mee te doen aan de medailles. Zijn tegenstanders zijn één voor één een klasse hoger.

U ziet het komen: Verenig de beide werelden!! Laat D. samen met R. roeien in 2x, gebruik hun sterke punten, minimaliseer hun zwaktes en creëer een winnende ploeg. Misschien zijn ze niet de beste match qua karakter, maar ze kunnen van elkaar leren en samen beter worden. Zet D. op slag met zijn techniek en souplesse en zet R. op boeg met zijn kracht en werkvermogen. U hebt de mogelijkheden om hen te overtuigen dat het zo beter is, ze willen van de kampionen leren.

Ze maken samen wel een kans voor een medaille straks in Rio, dat willen ze allebei. Alleen kunnen ze niet, samen wel!!

Pythagoras en D/T

Laatste weken heb ik veel gelezen over (voortgezet)onderwijs en met kennissen erover gepraat. Over het bèta onderwijs wordt het geklaagd dat de leerlingen niet geïnteresseerd zijn in exacte vakken, klagen dat het rekenen te moeilijk is en vervolgens zitten in de klas zich te vervellen.

Ook in de laatste weken heb ik documenten gelezen van projectleiders (“witte” Nederlanders!, hoogopgeleid, dikke salarissen) die regelmatig de D’s en T’s door elkaar schrijven.

Ik zie zelf duidelijke verbintenissen tussen deze twee opmerkingen:

• Wiskunde gaat niet alleen over cijfers; wiskunde gaat over abstract denken, wiskunde gaat over ontwikkeling van denkpatronen. Met pen en papier of uit je hoofd, leer je om te denken, verbintenissen te maken. Precies dezelfde is met de D’s en T’s: denken, denken, denken… totdat alles in een patroon valt.
• Het onderwijs stelt voor (te veel) trucjes om rekenen te leren, terwijl heel vaak de juiste weg is “keep it simple” of “back to the basis”. Wees niet bang om terug naar de basis te gaan, het is niets mis met de oude Grieken, hoor…
• De maatschappij ziet de kinderen als “alles moeten kunnen” en ze willen hen niet beperken, terwijl het grenzen stellen duidelijkheid biedt naar de toekomst. Een leerling is (nog) niet in staat om alles zelf te bepalen. Pushen om te leren rekenen, te oefenen, is niet verkeerd, je leert een manier van werken die heel nuttig in de toekomst is.
• Iets wat de (Nederlandse) maatschappij helemaal niet ziet is, is hoe belangrijk de rol van de ouders met betrekking tot onderwijs is. Als de belangstelling van leren alleen op school onderstreept is, terwijl de leerlingen thuis geen druk voelen, heb je geen toekomst aan. Kijk naar Oost-Europa, waar de mid- en hoogopgeleide ouders hun kinderen nog hoger dan zichzelf willen brengen, terwijl hier vaak andersom is. Alles mag, alles kan, weinig stuur…

Een geweldige studie over rekenen van de heer Jan van de Craats van UvA heet “WaaromDaan en Sanne niet kunnen rekenen”. Lees maar!

Nederland - Spanje

Twee mooie beelden over de voetbal wedstrijd Nederland – Spanje:

• De eerste helft heb ik ergens in de stad gekeken, maar in de pauze ben ik naar huis gegaan. De binnentuin van het appartementencomplex was al enkele dagen versierd met vlaggetjes en dergelijk. Ik was bang dat ik tijdens de WK in een soort volkswijk zal belanden. Toen ik thuis ben gekomen, tijdens de tweede helft… twee zielige mensen voor een klein Tv-scherm, wel met oranje versiering…
• Ik ging naar binnen en de radio aangedaan, veel interessanter dan andere media. Wel de laptop aangezet om ook naar de beelden te kijken. Tot mijn grote plezier en verassing wist ik als eerste de wedstrijdontwikkelingen, pas daarna kwamen mijn buren in actie via hun Tv en als deerde kwamen de belden op het laptop-scherm. Toch naar radio luisteren!!