In de
wijkkrant stond niet zo lang geleden het volgende bericht:
“Centrum
minder aantrekkelijk: Het aantal fietsers dat de Singelgracht passeert steeg
tussen 2001 en 2009 met 56.220, een toename van 52%. Het aantal bromfietsen
verdubbelde ruim, van 7.467 naar 16.857.”
Als
je dit leest, het klinkt alsof iemand daar op straat het hele jaar dag in / dag uit
stond met een teller ernaast. Iedere keer een fiets bij: klik!, nog een fiets:
klik! En dat 56.220 keer!!! Grote nauwkeurigheid, chapeau! Eind van de dag is de
“journalist” ook blij omdat hij ons heeft verteld dat het aantal fietsen met 52% is toegenomen. Viva de 21e eeuw journalistiek!!
woensdag 16 oktober 2013
Mijn systeem is beter!!
Ik
hoorde enkele keren: “Jij bent in de laatste tijd tegen de Nederlanders.” En
dat is zeker niet zo. Het is waar dat ik een weerstand begin te bouwen tegen
mensen (dus niet volken) die denken dat hun systeem beter is dan andermans
systeem. Met andere woorden: “We weten het beter, zo moeten jullie doen!” Dat
is denken alleen van jouw perspectief, zonder dat je rekening houd met de
specifieke details die een invloed hebben gehad op de andere. Ik kan zelf enkele
voorbeelden bedenken, maar ik ga een levende lijst opstellen met wat anderen
hierover hebben gezegd:
(1) NRC, 24 aug, Youp: Over nieuws gesproken: ik las nergens wat ik van een aantal vrienden hoorde. Op Lowlands danste een meute van een kleine 55.000 mensen die allemaal vrolijk uit de snoeppot hadden genomen. Er werd ook veel gedronken. Heel veel. En wat doe je als je glas leeg is? Dan laat je het vallen. Op die glazen zat statiegeld. Voor elf glazen kreeg je twee euro zestig. Dus wat gebeurde? Op de dansvloeren kropen tientallen Roemenen, die als gekken plastic bekers verzamelden en inruilden. Ze werden de Ruimenen genoemd. Een vriend van mij zag twee Roemenen twaalfhonderd euro cashen. Dat zijn veel bekers. Dan heb je hard en slim gewerkt. Prachtig beeld: onze gedrogeerde jeugd die alles ongeïnteresseerd en nonchalant op de grond laat flikkeren en Roemenen die de boel heel snel opruimen. Dat vind ik nou mooi nieuws. Voor we ze weer massaal van zakkenrollerij beschuldigen. Daar schijnen ze trouwens wel heel goed in te zijn.
(2) NRC, 5 okt: Cabaretier Herman Finkers zei het zo mooi: "Die buitenlanders zijn te lui om te werken en nu komen ze onze banen inpikken." Twee tegenovergestelde beweringen die vaak worden geroepen. In tijden van crisis is voor zulke nare kreten een voedingsbodem. Als we praten over buitenlanders, valt ook snel het woord "tolerantie". Ik tolereer dat jij anders mag zijn dan ik. Dat is arrogant, toch? Wie ben ik om iets goed te vinden? Gelijkwaardigheid, daarover moet het gaan.
(3) NRC, 12 okt, Youp: Als hij humor heeft legt hij aan de Russische president uit dat hij in Den Haag zijn auto’s binnen zet zodat die dronken spons ze niet kan beschadigen. En als hij lef heeft vertelt hij ook dat wij onze kinderen niet aan hun haren door een appartement sleuren. Nee, wij zijn veel liever. Bij ons vragen vreemde meneren of de kindertjes zich willen uitkleden voor de webcam. En veel kinderen doen dat graag. De politie kijkt eerst driekwart jaar toe en grijpt dan in.
(4) 18 okt: Bij de lunch zegt een collega van mij tegen een Duitser: “De Vlamingen spreken eigenlijk een raar Nederlands”. Mijn reactie: “Wat denk je over: De Nederlanders spreken een raar Vlaams?”
(1) NRC, 24 aug, Youp: Over nieuws gesproken: ik las nergens wat ik van een aantal vrienden hoorde. Op Lowlands danste een meute van een kleine 55.000 mensen die allemaal vrolijk uit de snoeppot hadden genomen. Er werd ook veel gedronken. Heel veel. En wat doe je als je glas leeg is? Dan laat je het vallen. Op die glazen zat statiegeld. Voor elf glazen kreeg je twee euro zestig. Dus wat gebeurde? Op de dansvloeren kropen tientallen Roemenen, die als gekken plastic bekers verzamelden en inruilden. Ze werden de Ruimenen genoemd. Een vriend van mij zag twee Roemenen twaalfhonderd euro cashen. Dat zijn veel bekers. Dan heb je hard en slim gewerkt. Prachtig beeld: onze gedrogeerde jeugd die alles ongeïnteresseerd en nonchalant op de grond laat flikkeren en Roemenen die de boel heel snel opruimen. Dat vind ik nou mooi nieuws. Voor we ze weer massaal van zakkenrollerij beschuldigen. Daar schijnen ze trouwens wel heel goed in te zijn.
(2) NRC, 5 okt: Cabaretier Herman Finkers zei het zo mooi: "Die buitenlanders zijn te lui om te werken en nu komen ze onze banen inpikken." Twee tegenovergestelde beweringen die vaak worden geroepen. In tijden van crisis is voor zulke nare kreten een voedingsbodem. Als we praten over buitenlanders, valt ook snel het woord "tolerantie". Ik tolereer dat jij anders mag zijn dan ik. Dat is arrogant, toch? Wie ben ik om iets goed te vinden? Gelijkwaardigheid, daarover moet het gaan.
(3) NRC, 12 okt, Youp: Als hij humor heeft legt hij aan de Russische president uit dat hij in Den Haag zijn auto’s binnen zet zodat die dronken spons ze niet kan beschadigen. En als hij lef heeft vertelt hij ook dat wij onze kinderen niet aan hun haren door een appartement sleuren. Nee, wij zijn veel liever. Bij ons vragen vreemde meneren of de kindertjes zich willen uitkleden voor de webcam. En veel kinderen doen dat graag. De politie kijkt eerst driekwart jaar toe en grijpt dan in.
(4) 18 okt: Bij de lunch zegt een collega van mij tegen een Duitser: “De Vlamingen spreken eigenlijk een raar Nederlands”. Mijn reactie: “Wat denk je over: De Nederlanders spreken een raar Vlaams?”
woensdag 9 oktober 2013
Caol Ila
De
laatste avonden waren heel prettig: rustig, geen wind, geen regen, geen vliegtuigen.
Een plezierige wandeling met een hard snuffelende hond. Zin in naar de avond te
luisteren. Eerst een Limburgs bier pakken en op balkon gaan zitten, in het
donker. Lichten door de ramen van de buren, weinig geluiden, een hond bij je
voeten, heerlijk! Op een moment een turfachtige rookige geur van whisky. Caol
Ila. Andere buur op zijn balkon of misschien de geuren van de herfst? Ik zou
niet weten. Heerlijk om te ruiken en te blijven fantaseren!
zondag 6 oktober 2013
Inspirerende mensen
Ja, ik was van plan om over iets anders te schrijven. Maar vanochten heb ik in NRC Weekend een interview met Alex Mulder. Geboren in 1946 in Amsterdam-Oost op Vrolikstraat. Lees ik, een man met ervaring en half miljoen op zijn banrekening. Hieronder enkele citaten uit zijn interview, neem de tijd om te reflecteren:
* Ik hoop dat dat centrum (De Nieuwe Liefde) een bijdrage kan leveren aan het maatschappelijke debat. Ik maak me zorgen over de individualisering van de samenleving. Ik las eens: "Als iedereen aan zichzelf denkt, wordt niemand vergeten". Dat is de politieke realiteit van vandaag: iedereen moet voor zichzelf opkomen. Maar veel zwakkeren kunnen dat hemaal niet.
* Bij ons was de eerste vraag aan een werkzoekende niet: "Wat kan je, wat voor diploma's heb je?" maar: "Wat zou je graag willen?" Als je in mensen investeert, gaan ze niet voor een paar dubbeltjes meer ergens anders naar toe.
* Cabaretier Herman Finkers zei het zo mooi: "Die buitenlanders zijn te lui om te werken en nu komen ze onze banen inpikken." Twee tegenovergestelde beweringen die vaak worden geroepen. In tijden van crisis is voor zulke nare kreten een voedingsbodem. Als we praten over buitenlanders, valt ook snel het woord "tolerantie". Ik tolereer dat jij aanders mag zijn dan ik. Dat is arrogant, toch? Wie ben ik om iets goed te vinden? Gelijkwaardigheid, daarover moet het gaan.
* Ik ben natuurlijk een bepaalde manier van leven gewend. Maar of ik er echt ongelukkig van zou worden? Ik denk het niet. Ik woon in een prachtig kasteel in Belgie. De meeste tijd breng ik door in het torenkamertje, het kleinste kamertje van het huis. Daar ben ik heel gelukkig. In mijn eentje lees ik daar boeken en drink ik een glas wijn. Dat zou in een klein appartement ook kunnen.
* Ik hoop dat dat centrum (De Nieuwe Liefde) een bijdrage kan leveren aan het maatschappelijke debat. Ik maak me zorgen over de individualisering van de samenleving. Ik las eens: "Als iedereen aan zichzelf denkt, wordt niemand vergeten". Dat is de politieke realiteit van vandaag: iedereen moet voor zichzelf opkomen. Maar veel zwakkeren kunnen dat hemaal niet.
* Bij ons was de eerste vraag aan een werkzoekende niet: "Wat kan je, wat voor diploma's heb je?" maar: "Wat zou je graag willen?" Als je in mensen investeert, gaan ze niet voor een paar dubbeltjes meer ergens anders naar toe.
* Cabaretier Herman Finkers zei het zo mooi: "Die buitenlanders zijn te lui om te werken en nu komen ze onze banen inpikken." Twee tegenovergestelde beweringen die vaak worden geroepen. In tijden van crisis is voor zulke nare kreten een voedingsbodem. Als we praten over buitenlanders, valt ook snel het woord "tolerantie". Ik tolereer dat jij aanders mag zijn dan ik. Dat is arrogant, toch? Wie ben ik om iets goed te vinden? Gelijkwaardigheid, daarover moet het gaan.
* Ik ben natuurlijk een bepaalde manier van leven gewend. Maar of ik er echt ongelukkig van zou worden? Ik denk het niet. Ik woon in een prachtig kasteel in Belgie. De meeste tijd breng ik door in het torenkamertje, het kleinste kamertje van het huis. Daar ben ik heel gelukkig. In mijn eentje lees ik daar boeken en drink ik een glas wijn. Dat zou in een klein appartement ook kunnen.
dinsdag 1 oktober 2013
Aandacht geven
In de
laatste dagen ben ik met een groot dilemma bezig geweest: Wanneer ga je efficiënt
een onbekende iemand bellen?
Mijn insteek: eerst aankondigen via een e-mail dat je gaat bellen, eventueel wat voorbereidende informatie doorsturen. De hoop is dat men een beetje doorleest zodat het telefonisch gesprek vlot gaat. Wat je krijgt is te horen dat men zo veel e-mail op zijn boord krijgt, dat lezen niet meer van toepassing is. Dus een andere optie maar: zonder aan te kondigen direct bellen. Wat je krijgt te horen is of “Ja, even kort, ik ga in een vergadering” of je een iemand aan de lijn krijgt die naar jou niet wil luisteren.
Heel moeilijk voor mij: hopen op geluk, maar dat vind ik niet eerlijk voor een medemens.
Mijn insteek: eerst aankondigen via een e-mail dat je gaat bellen, eventueel wat voorbereidende informatie doorsturen. De hoop is dat men een beetje doorleest zodat het telefonisch gesprek vlot gaat. Wat je krijgt is te horen dat men zo veel e-mail op zijn boord krijgt, dat lezen niet meer van toepassing is. Dus een andere optie maar: zonder aan te kondigen direct bellen. Wat je krijgt te horen is of “Ja, even kort, ik ga in een vergadering” of je een iemand aan de lijn krijgt die naar jou niet wil luisteren.
Heel moeilijk voor mij: hopen op geluk, maar dat vind ik niet eerlijk voor een medemens.
woensdag 11 september 2013
NTR Academie
Bij
toeval heb ik eind deze zomer een Tv-programma dat licht en rust me heeft
gebracht: De NTR Academie. Eind juli is NTR begonnen met 20 dagelijkse lezingen
over hele brede ontwerpen. Verschillende vertellers komen met ”een goed verhaal over een eigentijds onderwerp”.
Met veel plezier heb ik naar alle lezingen gekeken. Ik zou zeggen, kijk zoals
ik naar alles, het is moeitewaard!! Hierbij mijn persoonlijke Top3:
dinsdag 3 september 2013
Angela
Iedere keer bij een (sollicitatie)gesprek vertel ik wat je als natuurkundige kan: veel zijdig, breed en diep, analyseren, etc. Die benadering neem je altijd mee, ongeacht het spelveld: technologie, onderwijs, sport.
Afgelopen zaterdag, 31 augustus, in de Belgische "De Standaard":
"Merkel zelf verhult haar machtstreven in een professionele houding. Ze straalt plezier uit in haar vak. En ze beheerst het ook verdomd goed. Mensen die regelmatig in haar omgeving verkeren, bewonderen de systematiek waarmee ze het vak beoefent. Hoe ze zich informeert, hoe ze elke beslissing wikt en weegt, hoe ze geduld oefent voordat ze op het juiste moment toeslaat. Wat er als twijfel uitziet, is in werkelijkheid geslepen tactiek.
Die tactiek der voorzichtigheid schrijven velen toe aan haar achtergrond als natuurkundige. In de wetenschap gaat het immers ook om het afwegen van hypothesen en het voortschrijden langs de weg van ‘trial en error’, ‘proberen en vergissen’. Net als wetenschap is politiek in de ogen van Merkel een kunde. En die kunde, daar weet ze de Duitsers van te overtuigen, moet je overlaten aan deskundigen. Zoals zij."
Ja, het gaat over Angela Merkel en de Duitse verkiezingen. Een natuurkundige staat bovenop ook omdat ze een natuurkundige blijft.
Afgelopen zaterdag, 31 augustus, in de Belgische "De Standaard":
"Merkel zelf verhult haar machtstreven in een professionele houding. Ze straalt plezier uit in haar vak. En ze beheerst het ook verdomd goed. Mensen die regelmatig in haar omgeving verkeren, bewonderen de systematiek waarmee ze het vak beoefent. Hoe ze zich informeert, hoe ze elke beslissing wikt en weegt, hoe ze geduld oefent voordat ze op het juiste moment toeslaat. Wat er als twijfel uitziet, is in werkelijkheid geslepen tactiek.
Die tactiek der voorzichtigheid schrijven velen toe aan haar achtergrond als natuurkundige. In de wetenschap gaat het immers ook om het afwegen van hypothesen en het voortschrijden langs de weg van ‘trial en error’, ‘proberen en vergissen’. Net als wetenschap is politiek in de ogen van Merkel een kunde. En die kunde, daar weet ze de Duitsers van te overtuigen, moet je overlaten aan deskundigen. Zoals zij."
Ja, het gaat over Angela Merkel en de Duitse verkiezingen. Een natuurkundige staat bovenop ook omdat ze een natuurkundige blijft.
zondag 25 augustus 2013
Ooit op zondag ochtend gevlogen?
Zondag
ochtend vroeg. Nevelig buiten, maar toch warm. Ga met de hond wandelen.
Heel rustig. Niemand op straat. Ik heb het idee dat ook de vogels rustiger zijn. Geen lawaai van hen vandaag. Ik kom teen een jonge zwarte labrador die mee wil spelen, daarna een nieuwsgierige puddel. Niemand anders, ook geen fietsers. Op een moment was zo rustig dat ik niet ik mijn hond niet meer durfde op naam te roepen; beter fluiten; zachtjes, zodat ik de rust niet verstoor. Ik laat de hond zijn gang gaan, ik wil me niet bemoeien met zijn nieuwsgierige snuffel.
Thuis wacht voor mij een lekker kopje thee, een zondags appelflap en een mooie glimlach. We gaan op balkon naar de rust “luisteren”. Van mijn betreft kan het weer zo blijven en de buren mogen vandaag uitslapen.
De thee is op, de appelflap was erg lekker en de krant biedt geen belangrijke belevenissen. Waarschijnlijk ergens anders denken mensen anders over hun bezigheden. Op eens beginnen vliegtuigen op te stijgen. Ze storen een beetje de rust van de wijk. En ik vraag me af: Bent u ook ooit op een vroege zondagse ochtend gaan vliegen?
Heel rustig. Niemand op straat. Ik heb het idee dat ook de vogels rustiger zijn. Geen lawaai van hen vandaag. Ik kom teen een jonge zwarte labrador die mee wil spelen, daarna een nieuwsgierige puddel. Niemand anders, ook geen fietsers. Op een moment was zo rustig dat ik niet ik mijn hond niet meer durfde op naam te roepen; beter fluiten; zachtjes, zodat ik de rust niet verstoor. Ik laat de hond zijn gang gaan, ik wil me niet bemoeien met zijn nieuwsgierige snuffel.
Thuis wacht voor mij een lekker kopje thee, een zondags appelflap en een mooie glimlach. We gaan op balkon naar de rust “luisteren”. Van mijn betreft kan het weer zo blijven en de buren mogen vandaag uitslapen.
De thee is op, de appelflap was erg lekker en de krant biedt geen belangrijke belevenissen. Waarschijnlijk ergens anders denken mensen anders over hun bezigheden. Op eens beginnen vliegtuigen op te stijgen. Ze storen een beetje de rust van de wijk. En ik vraag me af: Bent u ook ooit op een vroege zondagse ochtend gaan vliegen?
maandag 19 augustus 2013
Twee dingen
De Nederlanders zijn een slim volk. Toch begrijpen ze enkele eenvoudige dingen helemaal niet:
Situatie 1: Twee kassa's; twee geldautomaten; twee kaartautomaten. Naast elkaar. Een Nederlander begrijpt het niet dan veel sneller, eerlijker en efficienter is om maar één rij te vormen voor beide kassa's of geldautomaten. Als je ergens in het midden staat, tussen die twee, kijken ze je heel verward: "Zit u in de rij? Oh, ja, bij welke kassa dan?" Nee, heel moeilijk. Tegelijkertijd ergeren ze zich dood als een iemand meer tijd neemt om naar zijn rekening te kijken of langzamer is meet een kaartje kopen en zíj haast hebben de trein te halen.
Situatie 2: Op de looptrap. Een Nederlander begrijpt het niet dat je op een looptrap rechts hoort te staan om met de looptrap naar beneden of naar boven te gaan en zo ruimte kan maken aan je linker kant voor de mensen die sneller naast jou willen. Nee, ze staan lekker alle kanten op. Als je sorry zegt kijken ze heel confuus naar jou toe.
De Nederlanders zijn een slim volk. Toch begrijpen ze enkele eenvoudige dingen helemaal niet.
Situatie 1: Twee kassa's; twee geldautomaten; twee kaartautomaten. Naast elkaar. Een Nederlander begrijpt het niet dan veel sneller, eerlijker en efficienter is om maar één rij te vormen voor beide kassa's of geldautomaten. Als je ergens in het midden staat, tussen die twee, kijken ze je heel verward: "Zit u in de rij? Oh, ja, bij welke kassa dan?" Nee, heel moeilijk. Tegelijkertijd ergeren ze zich dood als een iemand meer tijd neemt om naar zijn rekening te kijken of langzamer is meet een kaartje kopen en zíj haast hebben de trein te halen.
Situatie 2: Op de looptrap. Een Nederlander begrijpt het niet dat je op een looptrap rechts hoort te staan om met de looptrap naar beneden of naar boven te gaan en zo ruimte kan maken aan je linker kant voor de mensen die sneller naast jou willen. Nee, ze staan lekker alle kanten op. Als je sorry zegt kijken ze heel confuus naar jou toe.
De Nederlanders zijn een slim volk. Toch begrijpen ze enkele eenvoudige dingen helemaal niet.
donderdag 15 augustus 2013
Een hond uitlaten
Toen ik kind was, stond de hond van mijn opa de hele dag aan
de lijn buiten bij zijn huisje. Zijn enige taak was om, door te blaffen, te
signaleren dat iemand bij ons binnen is gekomen. ’s Nachts was hij vrij gelaten
en hij kon vrij overal bewegen: eerst enkele rondjes volle snelheid door de
tuin, daarna weg door de andere tuinen en waarschijnlijk met de andere honden van
het dorp te “socialiseren”. Het was nooit sprake van uitlaten, wij moesten
alleen regelmatig zijn poep opruimen van rond zijn huisje. Mijn hond moet nu,
omdat hij binnen in een appartement woont, uitgelaten worden. Hij loopt los,
hij rent, hij snuffelt, hij doet wat taken. Dat is voor een hond in de stad normaal,
zou ik zeggen.
Terug met vakantie in een dorp, zie ik een mevrouw met haar lokale hond eventjes naar buiten op straat lopen. De hond uitlaten. Ik vroeg me op dat moment af, heeft hij dat nodig; wat doen de mensen tegenwoordig in een dorp met hun hond? Wat zou ik doen als ik een dorp zou wonnen. Stel dat mijn stad-hondje in een keer een grote tuin krijgt; wat dan?
Terug met vakantie in een dorp, zie ik een mevrouw met haar lokale hond eventjes naar buiten op straat lopen. De hond uitlaten. Ik vroeg me op dat moment af, heeft hij dat nodig; wat doen de mensen tegenwoordig in een dorp met hun hond? Wat zou ik doen als ik een dorp zou wonnen. Stel dat mijn stad-hondje in een keer een grote tuin krijgt; wat dan?
Abonneren op:
Posts (Atom)